Στὸ Περιοδικό ΠΑΡΑΚΑΤΑΘΗΚΗ, τ. 44 (2005), σ. 2-7, εὐρίσκεται τὸ πολὺ κατατοπιστικὸ αὐτὸ ἄρθρο τοῦ Γιοχάνες Ἄαγκααρντ. Ἐμεῖς θὰ παραθέσουμε ἐδὼ τὴν 11η παράγραφο τοῦ ἐν λόγῳ ἄρθρου:

«11. Ὁδηγεῖται κανεὶς πρὸς τὰ ἐκεῖ ποὺ δὲν θέλει.

Ὅταν κάποιος ἀρχίζει νὰ κάνει Γιόγκα ἐπειδὴ θέλει νὰ γίνει ἰνδουϊστής, τότε ὅλα εἶναι φυσικὰ ἐντάξει, διότι πρέπει νὰ σεβασθοῦμε τὴν θρησκευτικὴ ἐλευθερία. Ἐν τούτοις τὸ πρόβλημα εἶναι ὅτι οἱ περισσότεροι μέσῳ τῆς Γιόγκα ὁδηγοῦνται πρὸς τὰ ἐκεῖ ὅπου δὲν θέλουν πραγματικὰ νὰ πᾶνε. Γίνονται ἄνθρωποι ποὺ ἐντάσσονται σὲ ἄλλο σύστημα κανόνων καὶ ἀξιολογήσεων. Μεταβάλλονται σὲ ἰνδουϊστὲς καὶ αὐτὸ δὲν ἦταν καθόλου ἐπιδίωξή τους. Ἄρχισαν μὲ τὴ Γιόγκα ἐπειδὴ τοὺς τὴν πρόσφεραν ὡς μιὰ τέχνη ζωῆς, ἀλλὰ ἡ Γιόγκα εἶναι, ὅπως δείξαμε, μιὰ τέχνη θανάτου ποὺ γεννήθηκε ἀρχικὰ γιὰ νὰ βοηθήσει γερασμένους Ἰνδοὺς νὰ ξεπεράσουν τὸ φόβο τοῦ θανάτου στὰ τελευταῖα δύσκολα χρόνια τῆς ζωῆς τους.

Ὅταν κάποιος θέλει νὰ αὐτοθεοποιηθεῖ καὶ ὅταν θέλει νὰ δραπετεύσει ἀπὸ τὴν καθημερινὴ ζωὴ ὅπου ζεῖ μὲ ἄλλους ἀνθρώπους, τότε ἡ Γιόγκα εἶναι ὁ δρόμος ποὺ πρέπει νὰ τοῦ ὑποδειχθεῖ. Ὅταν κάποιος θέλει βῆμα πρὸς βῆμα νὰ ἀποχωρισθεῖ ἀπὸ τὴ χριστιανική του πίστη καὶ ἀπὸ τὴν ἀγάπη ποὺ αὐτὴ ἡ πίστη συνεπάγεται πρὸς τοὺς συνανθρώπους καὶ τὴ ζωή, τότε ἡ Γιόγκα εἶναι τὸ μοναδικὰ σωστό. Ὅμως οἱ περισσότεροι καταλήγουν ἀνυποψίαστοι στὴ Γιόγκα, διότι ἀνάμεσα στὰ ἄλλα ὑπάρχουν πολλοὶ Χριστιανοὶ ποὺ ὑπερασπίζονται τὴ Γιόγκα καὶ ποὺ ἀρνοῦνται τὶς πραγματικὲς προθέσεις της. Γι' αὐτὸ εἶναι ἀπαραίτητο νὰ κάνουμε γνωστὴ τὴν ἀλήθεια γιὰ τὴ Γιόγκα, ὄχι γιὰ νὰ κλέψουμε τὸ ψωμὶ ἀπὸ τοὺς δασκάλους τῆς Γιόγκα ἢ τοὺς μαθητὲς ἀπὸ τοὺς γκουροῦ, ἀλλὰ γιὰ νὰ παραχωρήσουμε κάποιες συμβουλὲς σὲ ἐκεῖνους ποὺ δὲν μποροῦν νὰ διακρίνουν τὴν κατάσταση μόνοι τους.

Γιὰ ἐκείνους ποὺ πιστεύουν ὅτι τοὺς εἶναι ἀπαραίτητος ὁ διαλογισμὸς μποροῦμε νὰ τοὺς παραπέμψουμε στὸν χριστιανικὸ διαλογισμὸ [Σημ. Π.: Ἴσως μὲ τὸν ὅρο αὐτόν ὁ Δανὸς καθηγητὴς ἐννοεῖ τὴν ἡσυχαστικὴ νοερὰ προσευχή] ὡς λύση. Αὐτὸς ὅμως εἶναι διαμετρικὰ ἀντίθετος μὲ τὴ Γιόγκα. Ὁ χριστιανικὸς διαλογισμὸς δὲν ἐπιδιώκει νὰ μᾶς κάνει θεοὺς καὶ νὰ μᾶς «ἀπελευθερώσει» ἀπὸ ζωὴ καὶ θάνατο, ἀλλὰ νὰ μᾶς ὀδηγήσει στὸν Θεό, ὁ ὁποῖος μὲ τὴν Ἀνάσταση μᾶς ἔχει λυτρώσει ἀπὸ τὸ δίλημμα τοῦ ὁποίου ἔκφραση ἀποτελεῖ ἡ Γιόγκα».