Ἀπάντηση στὴν ἐπιστολὴ τοῦ μ. Μωϋσέως Ἁγιορείτου στὸν Ὀρθόδοξο Τύπο (7/1/05),
μὲ τίτλο: "Περὶ τῶν μεταμοσχεύσεων"

[Τὴν ἀπάντησή μας τὴν δημοσιεύσαμε στὶς 22/1/05]

[...] θέλω νὰ ἀπαντήσω στὴν ἐπιστολὴ τοῦ μοναχοῦ Μωϋσέως Ἁγιορείτου «Περὶ τῶν μεταμοσχεύσεων» (7/1/05) - ἐκτὸς ἂν ἔχει κάποιος ἄλλος ἀπαντήσει παραπλήσια. Κατ’ αρχὴν δὲν εἶμαι εἰδικός, ἀλλὰ μελετῶ λίγο τὸ θέμα. Θὰ ἤθελα λοιπὸν νὰ θέσω στὸν π. Μωϋσὴ (καὶ στὸν κάθε ἐνδιαφερόμενο) ὑπ’ ὅψιν τὸ ἄρθρο τῶν κ. Κ. Γ. Καρακατσάνη (Ἀναπλ. Καθηγητὴ Πυρηνικῆς Ἰατρικῆς), καὶ κ. Ἰ. Ν. Τσανάκα (Ἀναπλ. Καθηγητὴ Παιδιατρικῆς Πνευμονολογίας) μὲ τίτλο: «Κριτικὴ στὴν ἔννοια τοῦ ἐγκεφαλικοῦ θανάτου» ποὺ δημοσιεύτηκε στὴν «Ἑλληνικὴ Δικαιοσύνη» καὶ στὴν «Θεοδρομία» (τεῦχος ΣΤ’ 1, 2004). Μεταξὺ ἄλλων, λέει τὸ ἄρθρο αὐτό: «Εἶναι σήμερα ἐμφανὲς ὅτι ὑπάρχουν ὑπολειπόμενες λειτουργίες τοῦ αὐτόνομου νευρικοῦ συστήματος στοὺς «ἐγκεφαλικὰ νεκρούς» ἀσθενεῖς. Δεδομένου ὅτι σὲ ἀσθενεῖς,  οἱ ὁποῖοι βρίσκονται σὲ βαθὺ κῶμα, δὲν εἶναι δυνατὴ ἡ πρόσβαση στὸ περιεχόμενο τῆς συνείδησης, ἡ διάγνωση τοῦ «ἐγκεφαλικοῦ θανάτου» βασίζεται σὲ μιὰ ἀναπόδεικτη ὑπόθεση». Συνεπῶς «ἐλέγχεται» αὐτὸ ποὺ λέει ὁ π. Μωϋσῆς (ἴσως ἀπὸ ἄγνοια) ὅτι «οἱ εἰδικοὶ μᾶς βεβαιώνουν σήμερα πὼς ὁ ἐγκεφαλικὸς θάνατος ταυτίζεται μὲ τὸν βιολογικὸ θάνατο». Ἐπίσης, διαφωτιστικὰ εἶναι ἄρθρα τῆς Θεοδρομίας τ. Ε’ 1,2 (2003). Εἰδικότερα ἡ  περίπτωση τοῦ π. Κων/νου Στρατηγόπουλου (Θεοδρομία, τ. Ε’ 2, σσ. 181-182), ὅπου ἀναφέρεται ὅτι ἕνας «ἐγκεφαλικὰ» νεκρὸς (κατὰ τοὺς γιατρούς) ἔγινε καλά τὴν ἑπομένη.

Ὅταν ρώτησε τοὺς Γέροντες, ὁ π. Μωϋσῆς, τοὺς ἐξήγησε ὅτι ὑπάρχουν ἐπιστήμονες ποὺ διαφωνοῦν στὴν ἔννοια τοῦ ἐγκεφαλικοῦ θανάτου; Ἐγὼ νομίζω πῶς ἂν οἱ Γέροντες εἴχαν ὑποψία ὅτι ὁ «ἐγκεφαλικὰ» νεκρὸς ἄνθρωπος, μπορεῖ νὰ μὴν εἶναι νεκρὸς στὰ ἀλήθεια, θὰ ἦσαν ἀρνητικοί. Ἂς προσπαθήσει νὰ ξαναπάει στοὺς ἴδιους «ζῶντες» Γέροντες, καὶ νὰ τοὺς πεῖ ὅτι ὑπάρχουν μερικοὶ (ἴσως καὶ πολλοὶ λίγοι) ἐπιστήμονες ποὺ δὲν θεωροῦν νεκρό, τὸν «ἐγκεφαλικὰ» νεκρό, καὶ νὰ μᾶς πεῖ τὶ θὰ τοῦ ἀπαντήσουν.

Καὶ ἐγὼ παλιὰ νόμιζα ὅτι τὰ παίρνουν τὰ ὄργανα ἀπὸ νεκροὺς ἀνθρώπους. Μετὰ ὅμως τὰ ἄρθρα τῆς Θεοδρομίας ποὺ διάβασα, ὅτι δηλαδὴ τὰ παίρνουν ἀπὸ μὴ νεκροὺς ἀνθρώπους, εἶμαι κατὰ τῆς μεταμόσχευσης ἀπὸ «ἐγκεφαλικὰ» νεκρούς. Ἄν ὅλοι οἱ ἐπιστήμονες συμφωνήσουν ὅτι ὁ «ἐγκεφαλικὰ νεκρός» εἶναι πραγματικὰ νεκρός, τότε βλέπουμε.

Ὅ,τι ἔγινε λοιπόν, ἔγινε. Ἀπὸ ἐδὼ καὶ πέρα τὶ κάνουμε.

Μετὰ τιμῆς,
Παναγιώτης Δ. Παπαδημητρίου.

22/1/2005