ΕΠΙΣTΟΛΗΝ ΤΟΥ ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΟΥ ΕΙΣ ΤΟΝ ΠΑΠΑΝ
ΠΑΡΕΔΩΣΕΝ Ο Γ. ΔΙΕΥΘΥΝΤΗΣ ΤΗΣ ΑΠ. ΔΙΑΚΟΝΙΑΣ

Νέα βήματα προσεγγίσεως τῆς Ἑλλαδικῆς Ἐκκλησίας μὲ τὸν Παπισμὸν ἐπραγματοποιήθησαν πρὸς τὸ τέλος Φεβρουαρίου. Αὐτὴν τὴν φορὰν τὰ βήματα ἔγιναν μέσῳ τῆς Ἀποστολικῆς Διακονίας. Οἱ ὑπότροφοι τοῦ Θεολογικοῦ Οἰκοτροφείου τῆς Ἀποστολικῆς Διακονίας ἔγιναν δεκτοὶ εἰς ἀκρόασιν, τὴν 27ην Φεβρουαρίου, ἀπὸ τὸν Πάπαν τῆς Ρώμης κ. Βενέδικτον εἰς τὸ Βατικανόν. Τὸν Πάπαν προσεφώνησεν ὁ Ἐπίσκοπος Φαναρίου κ. Ἀγαθάγγελος, Γενικὸς Διευθυντὴς τῆς Ἀποστολικῆς Διακονίας. Κατὰ τὴν διάρκειαν τῆς προσφωνήσεώς του ἀνέφερε μεταξὺ ἄλλων καὶ τὰ ἐξῆς:

«...Δοξάζουμε τὸν Ἅγιο Θεό, τὸν Παράκλητο, τὸ Πνεῦμα τῆς ἀληθείας, ποὺ συγκροτεῖ τὸν θεσμὸ τῆς Ἐκκλησίας, ὁ ὁποῖος μᾶς ἀξίωσε σήμερα νὰ ἔχουμε τὴν πνευματικὴ χαρὰ νὰ συναντήσουμε τὴν Ἁγιότητά Σας, τὸν Πάπα καὶ Ἐπίσκοπο Ρώμης, νὰ συνδεθοῦμε μὲ τὶς κοινές μας ρίζες, νὰ προσευχηθοῦμε στοὺς τάφους τῶν Μαρτύρων, νὰ προσκυνήσουμε τοὺς τάφους τῶν Ἁγίων Ἀποστόλων Πέτρου καὶ Παύλου, νὰ συναντήσουμε ἀγαπημένους πατέρες, ἀδελφοὺς καὶ φίλους...

Στὴν τρίτη χιλιετία, ποὺ διανύουμε, οἱ Χριστιανοὶ τοῦ κόσμου, κουρασμένοι ἀπὸ τὴ βία καὶ τοὺς πολέμους, τὴν ἀδικία, τὶς ἔριδες καὶ τὶς φιλονικίες, ἀπὸ τὸν πειρασμὸ τῆς ἐξουσίας, θέτουν ἐπιτακτικὰ ἕνα ἐρώτημα: "Γιατί, ἐμεῖς οἱ Χριστιανοί, εἴμαστε διαιρεμένοι;". Μόνο ἡ Θεολογία καὶ ἡ ἀγάπη μποροῦν νὰ νικήσουν τὴ διαίρεση. Ἀρκεῖ ὅταν θεολογοῦμε, νὰ θεολογοῦμε τὸ Ὄνομα τοῦ Θεοῦ καὶ νὰ πάσχουμε τὴν ἀφαίρεση, ὑπερβαίνοντας τὶς ὀξειδώσεις τοῦ χρόνου, τὶς ψυχώσεις τῶν περιστάσεων καὶ τὶς συμβατικότητες τῆς ἱστορίας...

Ἐν κατακλεῖδι, ὡς ἐκπρόσωπος τοῦ Μακαριωτάτου Ἀρχιεπισκόπου Ἀθηνῶν καὶ Πάσης Ἑλλάδος κ.κ. Χριστοδούλου, Σᾶς μεταφέρω τὸν ἀδελφικὸ ἀσπασμὸ Αὐτοῦ καὶ τὶς ἐγκάρδιες εὐχές Του, καὶ Σᾶς παρακαλῶ νὰ δεχθεῖτε τὴν προσωπικὴ ἐπιστολή Του, τὴν ὁποία μοῦ ἀνέθεσε νὰ Σᾶς ἐπιδώσω προσωπικά...».

Ὁ Πάπας

Εἰς τὴν ἀντιφώνησίν του ὁ Πάπας Βενέδικτος 16ος εἶπε, μεταξὺ ἄλλων, τὰ ἀκόλουθα: «Γιὰ ἐμᾶς τοὺς Χριστιανούς, Ἀνατολῆς καὶ Δύσης, στὶς ἀρχὲς τῆς 2ης χιλιετίας, οἱ δυνάμεις τοῦ κακοῦ ἔδρασαν καὶ στὶς διαιρέσεις, ποὺ ἀκόμα διαρκοῦν ἀνάμεσά μας. Ὅμως, κατὰ τὰ τελευταῖα χρόνια πολλὰ παρήγορα καὶ ἐλπιδοφόρα σημεῖα συνέβαλαν στὸ νὰ ἀνατείλει μιὰ νέα αὐγή, τῆς ἡμέρας ἐκείνης κατὰ τὴν ὁποία θὰ μπορέσουμε νὰ κατανοήσουμε πλήρως, ὅτι τὸ νὰ εἴμαστε ριζωμένοι καὶ θεμελιωμένοι στὴν ἀγάπη τοῦ Χριστοῦ σημαίνει νὰ βροῦμε συγκεκριμένα ἕνα τρόπο, γιὰ νὰ ξεπεράσουμε τὶς διαιρέσεις μας... Ἡ ἀνταλλαγὴ ἐπισκέψεων, ὑποτροφιῶν γιὰ σπουδές, ἡ συνεργασία στὸν ἐκδοτικὸ τομέα, ἀποδείχτηκαν ἀποτελεσματικοὶ τρόποι, γιὰ νὰ προωθήσουμε τὸ διάλογο καὶ νὰ ἐμβαθύνουμε τὴν ἀγάπη...

Εὐχαριστῶ ἀπὸ καρδιᾶς τὴν Ἀποστολικὴ Διακονία γι' αὐτὴν τὴν ἐπίσκεψη στὴ Ρώμη, γιὰ τὰ σχέδια ἐκπαιδευτικῆς κατάρτισης, ποὺ ἀναπτύσσει μὲ τὴν Καθολικὴ Ἐπιτροπὴ γιὰ τὴ μορφωτικὴ συνεργασία μὲ τὶς Ὀρθόδοξες Ἐκκλησίες...

Σᾶς ἐμπιστεύομαι τὸ χρέος νὰ μεταφέρετε τὰ αἰσθήματα εἰλικρινοῦς καὶ ἀδελφικῆς ἀγάπης πρὸς τὸν Μακαριώτατο Ἀρχιεπίσκοπο Ἀθηνῶν καὶ Πάσης Ἑλλάδος κ.κ. Χριστόδουλο...».