Γέροντας Παΐσιος

Ο ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΜΟΣ καὶ Ο ΟΡΘΟΛΟΓΙΣΜΟΣ

«Ζηλωτισμὸς καὶ Οἰκουμενισμὸς εἶναι τὰ δυὸ ἄκρα ποὺ πρέπει νὰ ἀποφεύγωνται. Ὁ δεύτερος μπορεῖ νὰ συμβιώνει μὲ ἕνα πνεῦμα "ἀγάπης", στὸ ὄνομα τῆς οἰκουμενικότητας τῆς Ὀρθοδοξίας κ.λ.π. Ἄμετρη χρήση ὀρθολογισμοῦ ἐπίσης, ἀλλοιώνει τὸ γνήσιο Ὀρθόδοξο πνεῦμα: Ἂς ἀφήσουμε τὸ γέροντα Παΐσιο ὁλοζώντανο νὰ μᾶς διδάξει:

"Ἄλλοι ἀπὸ καλοσύνη λένε: -Στοὺς αἱρετικοὺς μὴν λέτε ὅτι εἶναι στὴν πλάνη γιὰ νὰ δείξουμε ἀγάπη. Κι ἔτσι τὰ ἰσοπεδώνουν ὅλα. Ἂν ζοῦσαν αὐτοὶ τὰ πρῶτα χριστιανικὰ χρόνια δὲν θὰ εἴχαμε οὔτε ἕναν ἅγιο. Ἔλεγαν τότε στοὺς χριστιανούς - Ρίξε μόνο λιβάνι στὴ φωτιὰ καὶ μὴν ἀρνεῖσαι τὸν Χριστό! Δὲν τὸ δέχονταν. -Κάνε μόνο πῶς ρίχνεις! Δὲν τὸ δέχονταν. -Μὴ μιλᾶς γιὰ τὸ Χριστὸ καὶ πήγαινε ἐλεύθερος σ' ἄλλο μέρος! Δὲν τὸ δέχονταν. Σήμερα βλέπεις ἕνα νερόβραστο κόσμο" [γερ. Π. Πνευματική Ἀφύπνιση, τ. Β', σελ. 46, ἔκδ. Ἡσυχ. ἁγ. Ἰω. Θεολόγου ΣΟΥΡΩΤΗΣ, 1999].

Καὶ περὶ ὀρθολογισμοῦ: "δυστυχῶς ὁ δυτικὸς ὀρθολογισμὸς ἔχει ἐπιδράσει... βρισκόμαστε σωματικὰ μόνο στὴν Ὀρθόδοξη ἐκκλησία... βλέπουν τὴν Δύση νὰ βασιλεύει κοσμικά... ἐὰν τὴν ἔβλεπαν πνευματικὰ θὰ ἔβλεπαν... ὅτι προχωράει σιγά-σιγὰ στὸ σκοτάδι... συνεδριάζουν πάνω σὲ θέματα... ποὺ δὲν συζητοῦνται... δὲν κάνει κανεὶς δουλειὰ πνευματική, ἔχει τὸ λογισμὸ ὅτι εἶναι πνευματικὸς ἄνθρωπος καὶ μετὰ λέει ἀνοησίες... τροχάει συνέχεια τὸ μυαλό του, μακριὰ ἀπὸ τὸ Θεό, τὸ κάνει δίκοπο μαχαίρι, σφάζεται σιγά-σιγὰ ὁ ἴδιος καὶ κόβει καὶ ἀνθρώπους... τὸ σκέτο μυαλὸ εἶναι μπαστούνι σιδερένιο, δίχως μαγνήτη, ποὺ χτυπάει τὰ μέταλλα γιὰ νὰ κολλήσουν καὶ αὐτὰ τσαλακώνουν καὶ δὲν κολλοῦν... οἱ ἅγιοι Πατέρες κάτι ἤξεραν καὶ ἀπαγόρευαν τὶς σχέσεις μὲ αἱρετικό [τοῦ ἰδίου, Μὲ πόνο καὶ ἀγάπη... τ. Β', σελ. 210-211, στὶς ἴδιες ἐκδόσεις]. Σήμερα λένε: -Μὲ ὅλους, ὄχι μόνο μὲ τοὺς αἱρετικοὺς νὰ συμπροσευχηθοῦμε. Τὸ εὐρωπαϊκὸ πνεῦμα νομίζει ὅτι καὶ τὰ πνευματικὰ θέματα μποροῦν νὰ μποῦν στὴν Κοινὴ Ἀγορά" [ὅ.π. σελ. 347-348].

Κι ἀλλοῦ: "κάνει νὰ ἀνακατέψουμε χρυσὸ καὶ μπακίρι; Ἔγινε τόσος ἀγώνας γιὰ νὰ λαμπικάρει τὸ δόγμα" [ὅ.π. σελ. 347-348]»

[Α: οἱ ὑπογραμμίσεις δικές μας]

Ἀπὸ τὸ βιβλίον
«Ἡ Νοερὰ Προσευχή: Βάση τοῦ Ἀντιαιρετικοῦ ἀγῶνα καὶ τῆς Ἱεραποστολῆς»,
Ἀρχιμ. Ἐφραίμ Γ. Τριανταφυλλοπούλου, Ἱεροκήρυκος τῆς Ἱ. Μητρ. Σισανίου καὶ Σιατίστης,
Σιάτιστα 2005.