|

Ὁ Μητροπολίτης
Πειραιῶς Σεραφείμ
Ἐν Πειραιεῖ τῇ 25ῃ Ὀκτωβρίου 2007
Πρὸς τὸν Ἐκλαμπρότατον Ἐπίσκοπον κ. Φραγκίσκον Παπαμανώλην, Εἰς Σύρον.
Ἐκλαμπρότατε,
Ἔλαβον
τὴν
Ὑμετέραν
ἐπιστολήν,
καθ’
ὃν
χρόνον τὰ
Γραφεῖα
τῆς
ἡμετέρας
Μητροπόλεως Πειραιῶς
ἤργουν
καὶ
λυποῦμαι
διότι καθυστέρησα νὰ
ἀπαντήσω
εἰς
αὐτήν.
Παρακαλῶ
ὅθεν
διὰ
τὴν
Ὑμετέραν
συγγνώμην.
Ἐπειδὴ
εἰλικρινῶς
ἀγαπῶ
Ὑμᾶς,
ὡς
καὶ
ἕκαστον
συνάνθρωπόν μου, γράφω τὰ
κατωτέρω μετὰ
πολλῆς
ταπεινώσεως κατ’
ἐνώπιον
τοῦ
Δομήτορος τῆς
Ἐκκλησίας
Κυρίου
Ἰησοῦ,
οὐχὶ
ἶνα
αἰτιολογήσω
τὰς
θέσεις δι’
ἂς
μὲ
ψέγετε, διότι δὲν
εἶναι
ἰδικές
μου,
ἀλλὰ
τῆς
ἀδιαιρέτου
Ἐκκλησίας
τοῦ
Θεοῦ,
ἄτινας
ἐγὼ
ὁ
ἔσχατος
πάντων
ἁπλῶς
τὰς
μετέφερον
ἐπὶ
τοῦ
χάρτου,
ἐρωτηθεὶς
σχετικῶς
ὑπὸ
τοῦ
δημοσιογραφικοῦ
ὀργάνου
τῶν
ἀγρυπνούντων
Ἀδελφῶν
τῆς
Πανελληνίου
Ὀρθοδόξου
Ἐνώσεως,
οὓς
ἀδικεῖτε
καταφώρως
ὅταν
χαρακτηρίζετε αὐτοὺς
ὡς
δῆθεν
«ἀκραίους»,
ἐνῷ
οἱ
εἰρημένοι
τηροῦν
ὅσα
ἡ
Μία,
Ἁγία,
Ἀδιαίρετος,
Καθολικὴ
καὶ
Ἀποστολικὴ
Ἐκκλησία
ἐδογμάτισε
καὶ
διασαλπίζει
ἐπὶ
εἴκοσιν
(20) αἰῶνας
τώρα,
ἀλλὰ
διὰ
νὰ
εἴπω
πρὸς
Ὑμᾶς
τὰ
αὐτονόητα,
ὅτι
ἡ
Ἐκκλησία
τοῦ
Χριστοῦ
εἰς
ἣν «τὸ
Πνεῦμα
τὸ
Ἅγιον
ἔθεσε
Ἐπισκόπους
ποιμαίνειν (Αὐτήν),
Ἢν
περιεποιήσατο διὰ
τοῦ
ἰδίου
αἵματος»
(Πράξ. 20,
28), εἶναι
ἡ
ἀδιαίρετος
Ἐκκλησία
τῶν
1.000 πρώτων χρόνων.
Ἥστινος
ἀκατάλυτος
ἱστορικὴ
συνέχεια τυγχάνει
ἡ
καθ’
ἡμᾶς
Ὀρθόδοξος
Καθολικὴ
Ἐκκλησία,
καὶ
ὅτι
ἐξ’
Αὐτῆς
ἀποκοπεῖσα
ἡ
Ὑμετέρα
θρησκευτικὴ
Κοινότης,
διὰ
τοῦ
γνωστοῦ
σχίσματος,
ἀπώλεσε
τὴν
χάριν τοῦ
Ζῶντος
Θεοῦ
καὶ
ἐξέπεσεν
ἀπὸ
αἱρέσεως
εἰς
αἵρεσιν
καὶ
ἀπὸ
ἀκοσμίας
εἰς
ἀκοσμίαν,
διαστρεβλώσασα τὸ
σωτηριῶδες
μήνυμα τοῦ
ἐνσαρκωθέντος
Υἱοῦ
τοῦ
Θεοῦ
καὶ
ἀνατρέπουσα
λόγοις καὶ
ἔργοις
τὴν
ἀνατροπὴν
τῶν
κατεστημένων δομῶν
καὶ
ἐξουσιῶν
τοῦ
ἐκπεσόντος
κόσμου,
ἥν
εἰσέφερε
διὰ
τῆς
ἀπερινοήτου
Αὐτοῦ
Σταυρικῆς
θυσίας καὶ
τοῦ
Παναχράντου Αὐτοῦ
Αἵματος
ὁ
Υἱὸς
καὶ
Λόγος τοῦ
Θεοῦ.
Ἀγάπη ἄνευ ἀληθείας
Ὅθεν
εὐνόητον
τυγχάνει
ὅτι
ἡ
θεωρία τῶν
ἀδελφῶν
Ἐκκλησιῶν
καὶ
ἡ
συνακόλουθος θεωρία τῶν
κλάδων,
ἂς
Ὑμεῖς
ἐνστερνίζεσθε
διὰ
τοῦ
κειμένου τῆς
Ὑμετέρας
Ἐπιστολῆς
καὶ
ἡ
θεωρία τοῦ
Πετρείου «δόγματος»,
ἣν
διεκήρυξε προσφάτως
ἡ
Ὑμετέρα
Θρησκευτικὴ
Κοινότης διὰ
τοῦ
ἐγκυκλίου
«Dominus Christus», οὐδεμία
σχέσιν κέκτηνται πρὸς
τὴν
Ἀδιαίρετον
Ἐκκλησίαν
τῶν
Ἀποστόλων,
τῶν
Οἰκουμενικῶν
Πατέρων καὶ
τῶν
Ἁγίων
Ἑπτὰ
Οἰκουμενικῶν
Συνόδων.
Συνεπῶς
εὐχερῶς
ἀντιλαμβάνεσθε
ὅτι
ἑπόμενος
τοῖς
θεσφάτοις τῆς
Ἀδιαιρέτου
Ἐκκλησίας,
ἐξ
Ἣς
ἀπεκόπη
ἡ
Ὑμετέρα
ἐκπεσοῦσα
εἰς
αἵρεσιν
Θρησκευτικὴ
Κοινότης,
δὲν
δύναμαι νὰ
συναινέσω εἰς
τὴν
Ὑμετέραν
πλάνην καὶ
νὰ
μὴν
εἴπω
φιλαδέλφως
Ὑμὶν
ὅτι
πλανᾶσθε
θεωρῶν
ἑαυτὸν
«Ἐπίσκοπον
τῆς
Ἐκκλησίας
τοῦ
Θεοῦ».
Αὐτοπροσδιορίζεσθε
οὕτως,
ἐν |