Ἡ εἰκών, ἔργον Σταύρου ἀναγνώστου, δοκίμου μοναχοῦ, τῆς Ἱ.Μ. Παναγίας Τατάρνης (Ἡμερολόγιον 2005 Οἰκ. Πατριαρχείου)

 

ΑΝΑΛΟΓΙΟΝ

ΒΥΖΑΝΤΙΝΗ ΜΟΥΣΙΚΗ

ΤΥΠΙΚΟΝ

Οἰκουμενισμός

Ἐπιστολὴ-ἀπάντησις τοῦ Σεβ. Μητρ. Πειραιῶς κ. Σεραφείμ πρὸς τὸν ἐκλαμπρότατον ἐπίσκοπον κ. Φραγκίσκον Παπαμανώλην εἰς Σύρον

(ἀπὸ τὸν Ὀρθόδοξον Τύπον, τ. 1710, 9/11/2007)
[ἡ πληκτρολόγησις, οἱ ὑπογραμμίσεις, καὶ οἱ συνδέσεις, ἡμέτερες]

 

Ὁ Μητροπολίτης

Πειραιῶς Σεραφείμ

 

Ἐν Πειραιεῖ τῇ 25ῃ Ὀκτωβρίου 2007

 

Πρὸς τὸν Ἐκλαμπρότατον Ἐπίσκοπον κ. Φραγκίσκον Παπαμανώλην, Εἰς Σύρον.

 

κλαμπρότατε,

λαβον τν μετέραν πιστολήν, καθ’ ν χρόνον τ Γραφεα τς μετέρας Μητροπόλεως Πειραις ργουν κα λυπομαι διότι καθυστέρησα ν παντήσω ες ατήν. Παρακαλ θεν δι τν μετέραν συγγνώμην.

πειδ ελικρινς γαπ μς, ς κα καστον συνάνθρωπόν μου, γράφω τ κατωτέρω μετ πολλς ταπεινώσεως κατ’ νώπιον τοῦ Δομήτορος τς κκλησίας Κυρίου ησο, οχ να ατιολογήσω τς θέσεις δι ς μ ψέγετε, διότι δν εναι δικές μου, λλ τς διαιρέτου κκλησίας το Θεο, τινας γ σχατος πάντων πλς τς μετέφερον π το χάρτου, ρωτηθες σχετικς π το δημοσιογραφικο ργάνου τν γρυπνούντων δελφν τς Πανελληνίου ρθοδόξου νώσεως, ος δικετε καταφώρως ταν χαρακτηρίζετε ατος ς δθεν «κραίους», ν ο ερημένοι τηρον σα Μία, γία, διαίρετος, Καθολικ κα ποστολικ κκλησία δογμάτισε κα διασαλπίζει π εκοσιν (20) αἰῶνας τώρα, λλ δι ν επω πρς μς τ ατονόητα, τι κκλησία το Χριστο ες ν «τ Πνεμα τ γιον θεσε πισκόπους ποιμαίνειν (Ατήν), ν περιεποιήσατο δι το δίου αματος» (Πράξ. 20, 28), εναι διαίρετος κκλησία τν 1.000 πρώτων χρόνων. στινος κατάλυτος στορικ συνέχεια τυγχάνει καθ’ μς ρθόδοξος Καθολικ κκλησία, κα τι ξ’ Ατς ποκοπεσα μετέρα θρησκευτικ Κοινότης, δι το γνωστο σχίσματος, πώλεσε τν χάριν το Ζντος Θεο κα ξέπεσεν π αρέσεως ες αρεσιν κα π κοσμίας ες κοσμίαν, διαστρεβλώσασα τ σωτηριδες μήνυμα το νσαρκωθέντος Υο το Θεο κα νατρέπουσα λόγοις κα ργοις τν νατροπν τν κατεστημένων δομν κα ξουσιν το κπεσόντος κόσμου, ν εσέφερε δι τς περινοήτου Ατο Σταυρικς θυσίας κα το Παναχράντου Ατο Αματος Υἱὸς κα Λόγος το Θεο.

 

Ἀγάπη ἄνευ ἀληθείας

θεν ενόητον τυγχάνει τι θεωρία τν δελφν κκλησιν κα συνακόλουθος θεωρία τν κλάδων, ς μες νστερνίζεσθε δι το κειμένου τς μετέρας πιστολς κα θεωρία το Πετρείου «δόγματος», ν διεκήρυξε προσφάτως μετέρα Θρησκευτικ Κοινότης δι το γκυκλίου «Dominus Christus», οδεμία σχέσιν κέκτηνται πρς τν διαίρετον κκλησίαν τν ποστόλων, τν Οκουμενικν Πατέρων κα τν γίων πτ Οκουμενικν Συνόδων.

Συνεπς εχερς ντιλαμβάνεσθε τι πόμενος τος θεσφάτοις τς διαιρέτου κκλησίας, ξ ς πεκόπη μετέρα κπεσοσα ες αρεσιν Θρησκευτικ Κοινότης, δν δύναμαι ν συναινέσω ες τν μετέραν πλάνην κα ν μν επω φιλαδέλφως μν τι πλανσθε θεωρν αυτν «πίσκοπον τς κκλησίας το Θεο». Ατοπροσδιορίζεσθε οτως, ν