Γιὰ νὰ τηρήσει ὁ ἄνθρωπος τὶς ἐντολὲς τοῦ Θεοῦ, εἶναι ἀναγκαῖο νὰ εἶναι σκληρὸς πρὸς τὸν ἑαυτό του, ἀνήλεος, ὄχι ὅμως ἀδιάκριτα.

Ἡ ἐπικοινωνία μὲ τὶς γυναῖκες ἐξασθενεῖ τὴν ψυχὴ καὶ τὴν καθιστᾶ ἀνίκανη γιὰ ἐκεῖνο ποὺ μόλις ἀναφέραμε. Κατὰ τὴ διάρκεια τῆς συναναστροφῆς σας μαζί τους (πράγμα ἀναγκαῖο καὶ ἀναπόφευκτο γιὰ ἕναν ἱερέα στὸν κόσμο) νὰ φοβᾶσθε νὰ ἐπιτρέψετε στὸν ἑαυτό σας, ἔστω καὶ τὴν ἐλάχιστη οἰκειότητα τοῦ κοσμικοῦ ἀνθρώπου, χαμόγελο, ἁβροφροσύνη κ.λ.π. Νὰ φέρεσθε ὡς ποιμένας καὶ λειτουργὸς τοῦ Θεοῦ. Εὐθὺς μόλις ὁλοκληρωθεῖ ἡ οὐσιαστικὰ ἀναγκαστικὴ συνομιλία σας μαζί τους, νὰ τὴν τερματίζετε μὲ ἀνδρεία καὶ ἀποφασιστικότητα. Ὅλα αὐτὰ βεβαίως δὲν σᾶς ἐμποδίζουν ἀπὸ τὸ νὰ εἶσθε εὐγενικὸς στοὺς τρόπους.

Φυλάξτε τὰ μάτια σας ἀπὸ τὴν παρατήρηση τοῦ κάλλους τῶν προσώπων τους. Ὅλες αὐτὲς οἱ λεπτομέρειες δὲν εἶναι καθόλου λεπτομέρειες γιὰ ὅποιον θέλει νὰ ζήσει προσεκτικά. Ἡ Χάρη τοῦ Θεοῦ ἐγκαταλείπει τὴν ψυχὴ ἀκόμη καὶ γιὰ τὴν ἐλάχιστη σαρκικὴ ἠδονὴ ποὺ προκαλεῖται ἀπὸ λογισμό, ἄκουσμα, κοίταγμα, δὲν μιλῶ πιὰ γιὰ τὰ μεγαλύτερα.

Δέσποινά μας, Ὑπεραγία Θεοτόκε, φύλαξον ἡμᾶς ὑπὸ τὴν Σκέπη Σου!

Ὁ φόβος φυλάγει πολὺ τὸν ἄνθρωπο ἀπὸ τὶς ἁμαρτίες αὐτές. Ἡ Χάρη τοῦ Θεοῦ δὲν ἀνέχεται τὴν ἁμαρτία αὐτή. Καὶ γιὰ μικρὴ ἠδονὴ στὸ λογισμὸ ἀμέσως ἀποχωρεῖ. «Οὐ μὴ καταμείνῃ τὸ πνεῦμα μου ἐν τοῖς ἀνθρώποις τούτοις εἰς τὸν αἰῶνα διὰ τὸ εἶναι αὐτοὺς σάρκας» (Γέν. στ' 3).

+ ἱεροδιάκονος Σωφρόνιος