Καὶ ἐπειδὴ ὁ λόγος περὶ ἀμφιέσεως, ἂς θυμήσουμε καὶ μερικὰ πράγματα στοὺς αἰδεσιμωτάτους πρεσβυτέρους καὶ τοὺς λεγομένους ἀγάμους κληρικοὺς ποὺ πᾶνε γιὰ προσκύνημα. Τὸ πνεῦμα «ἐκσυγχρονισμοῦ» συνέλαβε δυστυχῶς μέσα στὸ δόκανό του καὶ πολλοὺς ἐξ αὐτῶν. Δὲν ἐνδιαφέρει ἐδῶ τὸ πῶς συμπεριφέρονται ἀλλοῦ. Μᾶς ἐνδιαφέρει -καὶ πολὺ μάλιστα- ἡ συμπεριφορά τους μέσα στὰ Μοναστήρια μας (*). Ἀγαποῦμε, τιμοῦμε καὶ σεβόμεθα τὸν Ἱερὸ Κλῆρο. Εἶναι ἡ δόξα καὶ τὸ καύχημα τῆς Ἐκκλησίας τοῦ Χριστοῦ μας. Εἶναι οἱ οἰκονόμοι τῶν Μυστηρίων. Εἶναι ὅλ' αὐτὰ καὶ πολλὰ ἄλλα. Γι' αὐτὸ καὶ ἀκολουθοῦμε πιστῶς τὸν Ἅγιο Νεῖλο τὸν Ἀσκητὴ ποὺ μᾶς προτρέπει: "Ἱερέα ἀσεβῆ τίμα, εὐσεβῆ δὲ ἀκολούθει". Ἂς προσέχουν ὅμως λίγο. Κουρεμένοι, ψαλιδισμένοι μὲ ὑποψία γενειάδος, χωρὶς κάλυμμα στὸ κεφάλι, χωρὶς ράσο, μὲ μόνο τὸ ζωστικὸ (πολλοὶ καὶ χωρὶς αὐτό, μὲ κοντομάνικο πουκάμισο, προφασιζόμενοι ὅτι εἶναι τοῦ... ἐξωτερικοῦ), εἰσέρχονται νὰ προσκυνήσουν, νὰ ψάλουν ἀκόμη καὶ νὰ λειτουργήσουν.

Ὅμως οἱ ἀδελφοὶ τῆς Μονῆς σκανδαλίζονται καὶ δυσφοροῦν. Θυμᾶμαι πὼς παλαιότερα, στὴν πανήγυρι τῆς Ἱερᾶς Μονῆς Διονυσίου τοῦ Ἁγίου Ὅρους λειτούργησε σχεδὸν μὲ τὸ ἔτσι θέλω, ἕνας Δεσπότης ἀπ' τὴν Ἀμερική, ξυρισμένος σὰν γαμπρός. Τὸ σκάνδαλο ἦταν μεγάλο. Ἀγρυπνία καὶ Λειτουργία ἦταν ἐκείνη ἢ μαρτύριο; Κανεὶς ἀπ' τοὺς πατέρες δὲν πῆρε ἀντίδωρο ἀπ' τὸ χέρι του. Παρ' ὀλίγο νὰ διαλυθῆ τὸ Μοναστήρι.

Αὐτὰ ποὺ γράψαμε πάρα πάνω ἀφοροῦν λίγους "μοντερνίζοντας" κληρικούς. Οἱ πολλοὶ συμπεριφέρονται σωστά. Ἀλλὰ ἐπειδὴ τὰ κρούσματα συνεχῶς πληθύνονται ἀνησυχητικῶς, γι' αὐτὸ καὶ τὰ γράφουμε αὐτά.

Ἄς παίρνουν λοιπὸν οἱ ἱερεῖς ἕνα ράσο μαζί τους (τιμὴ εἶναι τὸ ῥάσο Ἅγιοι Πατέρες, καὶ ἱερὸ σύμβολο γιὰ τὸ Γένος) καὶ μιὰ σκούφια. Ἡ εἴσοδος σὲ Ναὸ χωρὶς ῥᾶσο καὶ κάλυμμα ἐπὶ τῆς κεφαλῆς καὶ ἀταξία εἶναι ἀλλὰ καὶ ἁμαρτία εἶναι.

ἀπὸ τὸ βιβλίον «Ὁδηγὸς Ὀρθοδόξου Προσκυνητοῦ» (ἔκδοσις γ'), σ. 43-44, Ἀρχιμανδρίτου Δοσιθέου, Καθηγουμένου τῆς Ἱερᾶς Μονῆς Παναγίας Τατάρνης Εὐρυτανίας

[οἱ ὑπογραμμίσεις, δικές μας]

[(*) «Α»: Παρόμοια, καὶ ἐμᾶς τοὺς Λαϊκοὺς μᾶς ἐνδιαφέρει -καὶ πολὺ μάλιστα- ἡ συμπεριφορά τους στὶς Ἐνορίες μας]