Ἱερεῖς, ἡγούμενοι προσκυνηματικῶν ἐκδρομῶν, θέλουν νὰ λειτουργήσουν καὶ πολλὲς φορὲς ἐπιμένουν γι' αὐτό. Ὅπου δὲν δίδεται σημασία στὶς Τυπικὲς Διατάξεις ἢ στὴν ἐμφάνισι τῶν Ἱερέων αὐτὸ εἶναι πολὺ εὔκολο. Ὅπως λειτουργοῦν στὴν ἐνορία τους ἂς λειτουργήσουν καὶ στὸ προσκύνημα. Ὅπου ὅμως φυλάσσεται ἀρχαία Τάξις, τότε ἡ Θ. Λειτουργία εἶναι δύσκολη ὑπόθεσις. Γιὰ νὰ μπορέσουν νὰ λειτουργήσουν σύμφωνα μὲ τὴν τάξι τῆς Μονῆς πρέπει νὰ παρακολουθήσουν ἀρκετὲς Λειτουργίες γιὰ νὰ προσαρμοσθοῦν. Ἴσως ἀντείπουν πῶς αὐτὰ εἶναι μικρολεπτομέρειες. Ναί, ἀλλὰ γι' αὐτὲς τὶς μικρολεπτομέρειες ζοῦν καὶ ἀγωνίζονται οἱ Πατέρες. Γιὰ τὸ γιῶτα καὶ τὴν κεραία.

Σὲ μιὰ πανήγυρι τῆς Μονῆς τῶν Ἰβήρων, στὰ παληὰ χρόνια πῆγε καὶ ἕνας διάκος ἀπὸ τὸν κόσμο. Ἔλαβε μέρος στὴν μεγάλη Ἀγρυπνία. Στὸν Ὄρθρο ὁ Τυπικάρης τοῦ λέγει: «Πρόσεξε, διάκο, ἐμεῖς ἐδῶ λέμε "Τὴν Θεοτόκον ἐν ὕμνοις μεγαλύνομεν". Ὁ διάκος κούνησε τὸ κεφάλι καὶ σὰν ἦλθεν ἡ ὥρα ἐκφωνεῖ ὅπως ἤξερε "Τὴν Θεοτόκον καὶ μητέρα τοῦ Φωτός, ἐν Ὕμνοις τιμῶντες μεγαλύνομεν". Μόλις μπῆκε μέσα στὸ Ἱερὸ ὁ Τυπικάρης τοῦ λέγει "Διάκο γδύσου, δὲν θὰ συνεχίσης". Πεισμωμένος ὁ διάκος γδύθηκε (ἀπεδύθη τὰ διακονικὰ ἄμφια δηλαδή) καὶ ἔφυγε ἀπ' τὸ Μοναστῆρι. Τὰ χρόνια πέρασαν. Καὶ ὁ διάκος ἔρχεται στὴν Πανήγυρι δεσπότης πιά. "Μὲ θυμᾶσαι", λέγει στὸν γερο-Τυπικάρη, "εἶμαι ὁ διάκος ποὺ ξέντυσες κάποτε ἐπειδὴ παρήκουσα τὴν ἐντολή σου". Τὸν κοίταξε καλά-καλά ὁ Τυπικάρης καὶ τοῦ ἀπαντᾶ: "Καὶ τώρα ἂν δὲν ὑπακούσῃς θὰ σὲ ξεντύσω". Ἔτσι διατηροῦνται οἱ Τυπικὲς διατάξεις, Ἅγιοι Πατέρες.

Τότε ἂς γίνῃ συλλείτουργο. Νὰ λειτουργήσωμε μαζί. Λησμονοῦν ὅτι στὰ Μοναστήρια συλλείτουργα γίνονται μόνον τρεῖς μὲ τέσσαρες φορὲς τὸν χρόνο. Στὴν Πανήγυρι τῆς Μονῆς, τὸ Ἑσπέρας τοῦ Μεγ. Σαββάτου, τὸ Ἅγιον Πάσχα καὶ τὰ Χριστούγεννα. Ποτὲ ἄλλοτε. Στὸ Οἰκουμενικὸ Πατριαρχεῖο ἀκόμη καὶ κατὰ τὴν Ὕψωσι τοῦ Τιμίου Σταυροῦ λειτουργεῖ μόνον ἕνας ἱερεὺς καὶ ὁ Οἰκουμενικὸς Πατριάρχης μετὰ τῆς περὶ αὐτὸν Ἁγίας καὶ Ἱερᾶς Συνόδου ἁπλῶς χοροστατοῦν.

ἀπὸ τὸ βιβλίον «Ὁδηγὸς Ὀρθοδόξου Προσκυνητοῦ» (ἔκδοσις γ'), σ.124-125, Ἀρχιμανδρίτου Δοσιθέου, Καθηγουμένου τῆς Ἱερᾶς Μονῆς Παναγίας Τατάρνης Εὐρυτανίας

[οἱ ὑπογραμμίσεις, δικές μας]