Καθήμεθα χωριστὰ οἱ ἄνδρες ἀπὸ τὶς γυναῖκες. Ὁ φεμινισμὸς ἔφερε μεγάλη ἀναστάτωση ποὺ μπῆκε στὶς Ἐκκλησίες. Δεξιὰ λοιπὸν οἱ ἄνδρες, ἀριστερὰ οἱ γυναῖκες. Κι ἂν αὐτὲς εἶναι περισσότερες καὶ δὲν χωροῦν πᾶνε καὶ δεξιά, ἀλλὰ πίσω ἀπ' τοὺς ἄνδρες. Γράφω τώρα καὶ κάτι ποὺ δὲν θὰ ἤθελα νὰ τὸ γράψω, ἀλλ' ἀναγκάζομαι ἐκ τῶν πραγμάτων. Προσοχὴ σεῖς οἱ γυναῖκες πῶς κάθεσθε μέσα στὴν Ἐκκλησία (ἀλλὰ καὶ ἐκτὸς αὐτῆς). Νὰ μὴ σκέπτεσθε μονάχα πῶς θὰ φαίνεσθε, ἀλλὰ καὶ πῶς δὲν θὰ σκανδαλίζετε. Οὐαὶ δι' οὗ τὸ σκάνδαλον ἔρχεται, εἶπεν ὁ Κύριος. Ἐπίσης ἄνδρες καὶ γυναῖκες, τὰ πόδια μαζεμένα καὶ τὸ ἕνα δίπλα στὸ ἄλλο καὶ ποτὲ διπλοπόδι (*). Εἶναι δεῖγμα αὐθαδείας καὶ καταφρονήσεως τῶν πάντων.

ἀπὸ τὸ βιβλίον «Ὁδηγὸς Ὀρθοδόξου Προσκυνητοῦ» (ἔκδοσις γ'), σ. 107, Ἀρχιμανδρίτου Δοσιθέου, Καθηγουμένου τῆς Ἱερᾶς Μονῆς Παναγίας Τατάρνης Εὐρυτανίας

[(*) «Α»: καὶ ποτὲ τὰ χέρια πίσω, σὰν τοὺς ἐπιθεωρητὲς τῶν ἐργοστασίων]